Na het succes van ons eerste recept komt onze kapitein terug met een nieuw voorstel….iets heel eenvoudigs om aan boord te bereiden.
Zeebrasem met zout
Het smakelijke zachte vruchtvlees is perfect voor elk recept, maar mijn ervaring leert dat je zo’n delicatesse het beste kunt proeven als je kiest voor een eenvoudig maar heerlijk recept.
Leg een laagje steenzout op de bodem van een braadslede. Ontvel de vis en vul hem met wat takjes rozemarijn, knoflook, tijm en een snufje peper en leg de vis in de bak. Om het bakken niet in gevaar te brengen, is het van fundamenteel belang om de vis niet te schubben. Bedek de vis nu met wat steenzout en omhul hem met het zout nadat je je handen nat hebt gemaakt.
Als deze handeling niet lukt – zoutvocht veroorzaakt vaak problemen – kun je een eiwit opkloppen en het zout erdoor vouwen. Als je dat liever hebt of als je je recept nog lekkerder wilt maken, kun je wat etherische olie van rozemarijn toevoegen, waarbij je moet oppassen dat het niet verbrandt.
Bak de vis ongeveer 30 minuten in de oven op 180 graden (de bereidingstijd hangt af van de grootte van de vis). Haal de pan uit de oven, kraak de zoutkorst en serveer de vis met een gecentrifugeerde saus van kruiden, citroen en extra vergine olijfolie. Naast de smaak zul je zeker je spannende zeebaarsvisreis herbeleven.
Zeebaars
LATEN WE EENS KIJKEN NAAR EEN VAN DE MEEST GEWILDE VISSEN VAN SPORTVISSERS
Dicentrarchus Labrax
Namen:
In Italië draagt zeebaars verschillende namen. In Noord-Italië wordt hij bijvoorbeeld “branzino” genoemd en de lijst met volksnamen in het hele land is erg lang: spinola, varolo, arranassa, gingareo, lupo (wolfsvis), lovasso, ragno (pieterman). Ook zeebaars wordt “Loup” of “bar” genoemd in Frankrijk, “lubina” in Spanje, “robalo” in Portugal.
Deze vis leeft over het algemeen in kustwateren en is te vinden op een maximale diepte van 60 meter. Jonge vissen leven in groepen, terwijl volwassen exemplaren over het algemeen alleen leven. De soort is zeer resistent en bestand tegen watertemperaturen van 2 tot 30 graden. In het voorjaar migreren ze vanuit zee naar wateren met een laag zoutgehalte waar ze blijven tot ze geslachtsrijp zijn. Zeebaars is een roofdier dat zich over het algemeen voedt met kleine vissen en schelpdieren. 
Zeebaars is een middelgrote vis met een langwerpig lichaam, een spitse bek, een licht scherpe onderkaak en zeer dunne tanden. Zijn rug is donker, aan de zijkanten zilverkleurig en op de bank wit. Jonge vissen kunnen gestippelde zijkanten hebben.
Zeebaars kan een lengte bereiken van 1 meter en een gewicht tot 10-12 kg.
De soort is van groot commercieel belang voor alle markten. In Italië en in het hele Middellandse Zeegebied is het een van de belangrijkste gekweekte soorten, maar zeebaars is natuurlijk iets heel anders. We kunnen zeggen dat de heerlijkheid van het vlees zelfs in het oude Rome werd gewaardeerd, waar het algemeen bekend stond als“lupus“.
Zeebaars kan zowel met levend als kunstmatig aas worden gevangen… maar dit onderwerp zullen we de komende dagen behandelen… ondertussen… ENJOY YOUR MEAL!
