Giannutri is het kleinste en meest zuidelijke eiland van de Toscaanse archipel en wordt beschermd door het Nationale Park volgens strikte regels, die de scheepvaart echter niet volledig verhinderen. Giannutri ligt zes zeemijlen van Argentario en acht mijl van het eiland Giglio, en is ook verbonden met het vasteland door een veerdienst. Dankzij de ongerepte natuur is het binnenland van het eiland vrijwel onaangetast gebleven, maar er is geen gebrek aan een klein toeristisch dorpje met in ieder geval wi-fi en een paar leuke huisjes. Er is maar één bar op het dorpsplein van Cala Spalmatoio, waar ook een minimarkt is; als je het echter aan het personeel van de motorboten vraagt, kun je een boodschappenservice krijgen met bezorging vanuit Porto Santo Stefano. Wat cultuur betreft, die net als overal in Italië nooit ontbreekt, werd Giannutri in de klassieke oudheid gewaardeerd door Diana, 
De wrakken van Giannutri
Vroeger gingen zeilschepen voor anker in Giannutri, maar ze zijn niet allemaal teruggekeerd. De zeebodem bevat ook moderne wrakken, waaronder het Romeinse ereschip bij Cala Scirocco en een ander schip uit de klassieke tijd bij Punta Scaletta. Ook de moeite waard onder water zijn het 19e-eeuwse stoomschip Marsala bij Punta San Francesco, het motorschip Anna Bianca bij Cala Ischiaiola en het Engelse koopvaardijschip Nasim II bij Cala Maestra. De zee op Giannutri is kristalhelder en wordt gekenmerkt door zeegrotten, breekt op steile kliffen en kabbelt tegen kleine, betoverende stranden. De biodiversiteit van het eiland is zeer hoog en wordt geparfumeerd door de mediterrane maquis, en in zee is het niet ongewoon om dolfijnen en vinvissen tegen te komen. De paden aan land slingeren zich voornamelijk rond Monte Mario en Poggio Capel Rosso, maar wees voorzichtig want de “autonome oversteek” is verboden en je moet vertrouwen op een gids van het Park; overtreders worden bestraft met boetes tot duizend euro.
Giannutri en de mariene parkzones
Om het eiland te beschermen heeft het Nationaal Park de toegang gereguleerd en in twee zones verdeeld: Zone 1 en Zone 2. Zone 1 wordt verstaan binnen een mijl uit de kust en is strikt ontoegankelijk, wat betekent dat het verboden is om te varen, te stoppen, voor anker te gaan, te vissen en te duiken. Zone 2 daarentegen is alleen onderworpen aan een visverbod en strekt zich uit tot drie mijl buiten de kust. Voor informatie hierover kun je het beste contact opnemen met de Park Authority. Pas op voor schurken, want de kust staat onder videobewaking en de boetes zijn hoog. Er is echter één uitzondering, te herkennen aan de twee bevaarbare ingangen ten oosten en westen van Giannutri.
Toegestane toegangen tot de kust
Er zijn slechts twee toegestane toegangen tot de kust: Cala 
Alternatieve baaien
Verder zuidwaarts vanaf Cala Spalmatoi opent zich een grote inham, waaronder Cala Schiavone en Cala Volo di Motte, waar de diepgang aanzienlijk toeneemt, maar de zeebodem onstabiel blijft en ongeschikt om voor anker te gaan. Het advies is daarom om voorzichtig te zijn en alleen voor anker te gaan als het weer stabiel is en nog beter als er een lichte wind uit het westen of noordwesten staat.
Ticket nodig om binnen te komen
Iedereen die aan land wil gaan op het eiland Giannutri moet betalen voor een ticket (kosten vier euro), dat wordt uitgegeven door het Nationaal Park van de Toscaanse Archipel. Het kaartje is altijd geldig voor watersporters, maar moet worden gekocht bij de kassa van de Proloco op het eiland Giglio of bij het loket van de haven van Santo Stefano in Argentario, in de provincie Grosseto.
Je moet er ook rekening mee houden dat het eiland vrijwel geheel geprivatiseerd is en dat er alleen tijdens de zomerperiode verfrissingsmogelijkheden en een openbare receptie zijn. Voor alle informatie die je nodig hebt, vooral over duiken door het boeienveld en andere details, kun je contact opnemen met de Park Authority: (+39) 0565.908231.

















